Operacja zespołu cieśni nadgarstka Kraków

Drętwienie palców, mrowienie dłoni, ból nadgarstka nasilający się w nocy czy osłabienie chwytu mogą być objawami zespołu cieśni nadgarstka. Jest to jedna z najczęstszych chorób uciskowych nerwów kończyny górnej, która nieleczona może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerwu i pogorszenia sprawności dłoni. Jeśli objawy utrzymują się mimo leczenia zachowawczego, najskuteczniejszą metodą terapii jest operacja polegająca na odbarczeniu nerwu pośrodkowego.

W Szpitalu na Klinach w Krakowie zajmujemy się operacyjnym leczeniem zespołu cieśni nadgarstka, które pozwala na szybkie zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz poprawę funkcji ręki.

Kto wykonuje zabiegi?

Zabiegowym leczeniem zespołu cieśni nadgarstka w krakowskim Szpitalu na Klinach, zajmuje się  neurochirurg – dr. hab. n. med.  Krzysztof Zapałowicz. Doktor specjalizuje się w chirurgicznym leczeniu zespołów uciskowych nerwów obwodowych kończyn górnych i dolnych. W swojej praktyce wykonuje operacje takich schorzeń jak zespół cieśni nadgarstka, zespół kanału Guyona, ucisk nerwu łokciowego w rowku nerwu łokciowego, neuropatia nerwu strzałkowego, zespół kanału stępu oraz zespół górnego otworu klatki piersiowej. Zabiegi mają na celu odbarczenie uciskanych struktur nerwowych i przywrócenie prawidłowej funkcji kończyn.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat zabiegowego leczenia zespołu cieśni nadgarstka?

Wypełnij poniższy formularz, skontaktuje się z Tobą Opiekun Pacjenta i ustali wszystkie szczegóły konsultacji z neurochirurgiem specjalizującym się w operacjach cieśni nadgarstka.

Czym jest zespół cieśni nadgarstka?

Cieśń nadgarstka jest neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego. Neuropatie uciskowe to grupa schorzeń polegających na zaburzeniu funkcji nerwu. Spowodowane są uciskiem przez sąsiadujące struktury bądź obrzękiem nerwu. Nerw pośrodkowy znajduje się w kanale nadgarstka – przestrzeni ograniczonej przez kości nadgarstka oraz więzadła. Przez kanał nadgarstka przebiegają nerwy i ścięgna umożliwiające prawidłową czynność ręki. Nerw pośrodkowy najczęściej zostaje uciśnięty przez obrzęknięta błonę maziową – strukturę otaczającą ścięgna. W wywołaniu neuropatii mogą brać udział również inne struktury (przemieszczone fragmenty kości po złamaniach, guzki w chorobach reumatycznych, guzki dnawe w dnie moczanowej, ganglion).

Kogo dotyczy problem cieśni nadgarstka?

Problem cieśni nadgarstka dotyka od 0,5% do 1% społeczeństwa. Częściej występuje u kobiet, szczególnie w trakcie ciąży. Otyłość jest innym, ważnym czynnikiem ryzyka. Może występować jako izolowana jednostka chorobowa, ale może również stanowić manifestacje innych chorób (reumatoidalnego zapalenia stawów, niedoczynności tarczycy, przewlekłej choroby nerek).

W jaki sposób powstaje cieśń nadgarstka?

Cieśń nadgarstka najczęściej związana z długotrwałym narażeniem na wibracje, wykonywaniem powtarzalnych czynności rękami (np. kolarstwo, gra w tenisa, gra na instrumentach muzycznych). Cieśń nadgarstka może być również związana z czynnikami genetycznymi (mała przestrzeń kanału nadgarstka) – wtedy występuje dziedzicznie.

Jakie objawy towarzyszą cieśni nadgarstka?

Typowo pacjenci skarżą się na ból w okolicy nadgarstka, parestezje (poczucie przeszywającego prądu), zaburzenia czucia, drętwienie, osłabienie siły mięśniowej. Typowo dotyczy pierwszych trzech palców i połowy czwartego (kciuk, palec wskazujący, środkowy i połowa serdecznego). Objawy występują zarówno w dzień jak i w nocy.

Jak wygląda proces diagnozowania cieśni nadgarstka?

W diagnostyce zespołu cieśni nadgarstka kluczową rolę pełni badanie lekarskie. Podczas konsultacji lekarz wykona swoiste dla tej jednostki chorobowej testy, mające sprowokować wystąpienie objawów:

  1. Ucisk nad kanałem nadgarstka (test Durkinsa)
  2. Opukiwanie okolicy kanału nadgarstka (test Tinela)
  3. Zgięcie rąk w nadgarstkach i utrzymanie takiej pozycji przez kilkadziesiąt sekund (test Phalena)

Dodatkowo oceni czucie w obrębie ręki (przy zamkniętych oczach pacjenta).

Do ustalenia rozpoznania wystarczy wywiad i badanie pacjenta. W przypadku wątpliwości diagnostycznych może zostać zlecone badanie EMG (elektromiografia). Jest to badanie pozwalające ocenić elektryczną aktywność pojedynczych włókien mięśniowych.

Jakie są zabiegowe możliwości leczenia zespołu cieśni nadgarstka?

Podstawą leczenia cieśni nadgarstka jest leczenie operacyjne, które wykonujemy w krakowskim Szpitalu na Klinach. Polega na przecięciu więzadła poprzecznego nadgarstka, które stanowi górne ograniczenie kanału nadgarstka. Powoduje to zwiększenie przestrzeni kanału nadgarstka i zwolnienie ucisku nerwu pośrodkowego. Na stole operacyjnym pacjent układany jest w pozycji leżącej. Zabieg wykonywany jest najczęściej w znieczuleniu regionalnym (pacjent nie czuje od barku w dół). Chirurg wykonuje podłużne nacięcie skóry (ok. 5 cm) na wysokości nadgarstka w linii czwartego palca. Następnie po przecięciu tkanki podskórnej odsłania więzadło poprzeczne nadgarstka. Następnie przecina je, co pozwala na dekompresję nerwu pośrodkowego. Rana zeszywana jest standardowymi szwami.

Zabieg:

  • trwa zwykle kilkadziesiąt minut
  • wykonywany jest w trybie chirurgii jednego dnia
  • pozwala szybko wrócić do codziennej aktywności.

Jakie są wskazania i przeciwskazania do zabiegu?

Leczenie operacyjne stosuje się po stwierdzeniu charakterystycznych objawów choroby takich jak:

  • bóle, drętwienia i mrowienia kciuka, palca wskazującego i środkowego – najsilniejsze w nocy, mogą nasilać się w określonych ułożeniach kończyny;
  • osłabienie (niedowład) części mięśni ręki, objawiające się utrudnieniem zaciśnięcia ręki w pięść i upośledzeniem zdolności do utrzymania w ręce przedmiotów;
  • zanik części mięśni kłębu kciuka.

 i uzyskaniu wyniku badania elektrofizjologicznego (elektromiograficznego), potwierdzającego uszkodzenie nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka.

Przeciwwskazaniami do operacji są infekcja skóry w miejscu planowanej operacji oraz zaburzenia krzepnięcia krwi.

Jak wygląda rekonwalescencja po takim zabiegu?

Hospitalizacja trwa jeden dzień. W przypadku przebiegu bez komplikacji pacjent może opuścić szpital tego samego dnia. Opatrunek złożony jest z grubej warstwy bandaży. Pierwsza wizyta kontrolna odbywa się po 2-3 tygodniach. Na niej zdejmowane są szwy oraz opatrunek gipsowy. W czasie prowadzącym do tej wizyty pacjent powinien wykonywać regularne ruchy palcami i utrzymywać rękę w górze, aby zapobiec postępującemu usztywnieniu stawów oraz zapobiec narastaniu obrzęku. Miejsce operowane może sprawiać dolegliwości bólowe. Są one łagodzone przez doustne środki przeciwbólowe przepisywane przez lekarza prowadzącego. Po zdjęciu opatrunku gipsowego rozpoczyna się proces rehabilitacji. Fizjoterapeuta pracuje z pacjentem ucząc go odpowiednich ćwiczeń ręki zwiększających jej mobilność. Te ćwiczenia przyspieszają gojenie oraz powrót prawidłowej czynności ręki. Czas rekonwalescencji i pełnego powrotu do aktywności może wahać się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Pełna siła chwytu wraca zazwyczaj po około 2 miesiącach.

Jakie są zachowawcze metody leczenia cieśni nadgarstka?

LECZENIE REHABILITACYJNE: jest to leczenie uzupełniające, stosowane po wykonaniu operacji w celu odbudowania masy mięśni dotkniętych zanikiem,  poprawy siły mięśni, przyspieszenia regeneracji włókien nerwowych. W tym celu wykorzystywane są różne metody: odpowiednio dobrane ćwiczenia, elektrostymulacja nerwu i inne, zaleca je specjalista rehabilitacji.

LECZENIE FARMAKOLOGICZNE: jest to leczenie uzupełniające, najczęściej stosuje się środki poprawiające metabolizm tkanki nerwowej (na przykład witaminy z grupy B), które mogą mieć wpływ na przyspieszenie regeneracji uszkodzonego nerwu pośrodkowego.

Operacja zespołu cieśni nadgarstka w Krakowie

Zabiegi wykonywane są w Szpitalu na Klinach. Operacje przeprowadza dr. hab. n. med.  Krzysztof Zapałowicz – neurochirurg, posiadający doświadczenie w chirurgii nerwów obwodowych oraz leczeniu zespołów uciskowych nerwów.

Dlaczego warto wykonać zabieg w krakowskim Szpitalu na Klinach?

Doświadczony neurochirurg – zabieg przeprowadza dr Krzysztof Zapałowicz, specjalista z doświadczeniem w chirurgii nerwów obwodowych.

Zaplecze medyczne – operacje wykonywane są w warunkach szpitalnych, zapewniających wysoki standard opieki i bezpieczeństwo pacjentów.

Krótki czas oczekiwania – możliwość szybkiego umówienia konsultacji oraz sprawnej kwalifikacji do zabiegu.

Małoinwazyjna procedura – operacja wykonywana jest w większości przypadków w znieczuleniu regionalnym, co pozwala ograniczyć obciążenie organizmu i skrócić czas rekonwalescencji.

Szybki powrót do sprawności – większość pacjentów wraca do codziennych aktywności w krótkim czasie po zabiegu.

004
Ortopedia

O zespole cieśni nadgarstka piszemy na naszym blogu

7 objawów zespołu cieśni nadgarstka

Drętwienie palców, mrowienie palców ręki czy osłabienie chwytu to objawy, które wiele osób bagatelizuje. Często tłumaczymy je zmęczeniem, długą pracą przy komputerze lub niewygodną pozycją podczas snu. Tymczasem mogą to...

Cieśń nadgarstka. Kiedy drętwienie dłoni oznacza, że potrzebna jest operacja?

Zaczyna się niewinnie. Najpierw lekkie mrowienie w palcach, które pojawia się podczas pracy przy komputerze. Potem nocne drętwienie dłoni, zmuszające do potrząsania ręką, żeby odzyskać czucie. W końcu coraz częściej...

Najczęściej zadawane pytania – operacja zespołu cieśni nadgarstka w Krakowie

Jakie są objawy zespołu cieśni nadgarstka?

Najczęstsze objawy zespołu cieśni nadgarstka to drętwienie i mrowienie palców (szczególnie kciuka, palca wskazującego i środkowego), ból nadgarstka, osłabienie chwytu dłoni oraz nocne wybudzenia spowodowane dolegliwościami bólowymi. Objawy mogą nasilać się podczas pracy przy komputerze lub wykonywania powtarzalnych ruchów dłoni.

Operacja cieśni nadgarstka jest zalecana, gdy leczenie zachowawcze (rehabilitacja, ortezy, leczenie przeciwzapalne) nie przynosi poprawy lub gdy badanie EMG potwierdza ucisk nerwu pośrodkowego. Zabieg pozwala trwale odbarczyć nerw i zapobiega dalszemu uszkodzeniu.

Operacja polega na przecięciu troczka zginaczy nadgarstka, co zmniejsza ucisk na nerw pośrodkowy. Zabieg wykonywany jest najczęściej w znieczuleniu miejscowym i trwa około 20–40 minut. Po operacji pacjent zazwyczaj może wrócić do domu tego samego dnia.

Tak, operacja cieśni nadgarstka jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgii ręki i cechuje się wysoką skutecznością. Przeprowadzana przez doświadczonego neurochirurga jest procedurą bezpieczną i pozwala na szybkie zmniejszenie dolegliwości.  Niemniej jednak tak jak w przypadku każdej procedury medycznej mogą pojawić skutki niepożądane takie jakie przedłużające się gojenie rany, infekcja rany, niezamierzone uszkodzenie nerwu pośrodkowego lub jego odgałęzień.

W większości przypadków powrót do codziennych aktywności możliwy jest po około 2–4 tygodniach, w zależności od rodzaju wykonywanej pracy. Pełna poprawa funkcji dłoni może następować stopniowo w kolejnych tygodniach.

U większości pacjentów dolegliwości takie jak ból, drętwienie czy mrowienie znacząco się zmniejszają lub całkowicie ustępują. Najlepsze efekty uzyskuje się, gdy zabieg zostanie wykonany odpowiednio wcześnie, zanim dojdzie do trwałego uszkodzenia nerwu.

Badanie EMG (elektromiografia) jest często wykonywane przed zabiegiem, ponieważ pozwala potwierdzić stopień ucisku nerwu pośrodkowego i pomaga lekarzowi w kwalifikacji do operacji.

Operację cieśni nadgarstka można wykonać w Krakowie w Szpitalu na Klinach, gdzie zabiegi przeprowadza neurochirurg dr Krzysztof Zapałowicz, specjalizujący się w leczeniu zespołów uciskowych nerwów obwodowych.

Koszt operacji zależy od zakresu zabiegu oraz indywidualnej kwalifikacji medycznej oraz rodzaju wykorzystanego znieczulenia. Dokładna cena ustalana jest podczas konsultacji z lekarzem.

Napisz do nas